yunusbilgi

iyi değilim hiç
sorma nasılım diye
mutlu ya da mutsuz olmak değil
kim olduğumu bilmemede mesele...

arayışlarımın sonu geldi
bulduğum yok,
vardığım yok,
bir son yok!

kendimi öldürmeye karar verdim
dün geceydi bu yaptığım
yeniden dirilir hayat bulurum dedim
onuda beceremedim...

sana karşı kendimi neden suçlu hissedişim?
ne yaptım ki ben sana...
bundan sonraki olacaklar için mi?
üzgünüm.
çok üzgünüm...

şimdi gelmezse O AN
biliyorum...
biliyorum ileride senden asla vazgeçemeyeceğim!
affet beni......

20.5 sene once dogdum
15 seneden fazladir ogrenciyim
3 sene kadar once hayatimi degistirdim
3 seneyi askin suredir yaziyorum
...

yaptiklarimdan ogrendiklerim,
yapmadiklarimin pismanligiyla
yasamaya devam ediyorum.

yasadigim hayatin disinda
icimde ucsuz bucaksiz dunyaya sakliyim.

3 sene once hayatimi degistirdim
3 sene once yasadigim hayata dondum
3 senedir mutluyum ve
3 senedir hic susmadim...

yasadigim hayata
her gecen gun biraz daha
uzaklasiyorum...

kapilarimi kapatiyorlar
iceride birakiyorlar.
susuyorum.

kendi icimde ciglik atiyorum,
sadece goz bebeklerimden anlasiliyor
bakmiyorlar
bakmiyorsun
gormuyorsun...

selam,

2010 yılının ağustos ayındayız. beni en son gördüğün günden bu yana çok değiştim. eskisi gibi değilim. en azından karamsar değilim, kötümser değilim, alıngan değilim.

büyüdüm. farkındalığım arttı. günlerimi boş geçirmiyorum. evet bu tahmin ettiğin üzere iyi bir şey.

...

seni özledim. hiç bir zaman diğerleri gibi olmadın. olmayacaksında. sadece bil diye söyledim. gittiğin günden beri eskisi gibi olamadım. değiştim... şimdi böyleyim. ve sen yoksun. hiç olmayacaksında. üzgünüm. elveda...

ölmeyecek gibi yaşıyor insanlar
tüm uğraşları bugün ve en fazla bir kaç yıl sonrası için
bencil olmak tek yaptıkları şey
kimseleri yok kendilerinden başka

günümüzü anlamsızca geçiriyoruz
yarın için iş görecek herşey uflanıp poflanıyor

hayatta hiç birşey kendimden kıymetli değil
hayat harika
yaşamak mükemmel
diye kandırmaya devam ediyorum kendimi

yanlış anlaşılmasn bu bakış karamsar değil
aptal gülüşler yollamıyor olsa da bu adam hayata
kalbinde kocaman bir dünya olduğundan emin

tek kaygısı
bu dünyadan sonra nerede olacağı

ben anlatmak için değil, dinlemek için yaratılmışım...

günler çok çabuk geçiyor
bugün tarih 17 mayıs 2010

2. vizeler ile uğraşıyorum...
havalar ısındığından canım pek ders çalışmak istemiyor
düzeltmem gereken iki tane ders var
kimya ve calculus.

değişiyorum...
her insan değişir elbet ama değişim hızlanmaya başladı
bunu büyüyüp sorumluluk almama bağlayabiliriz sanırım

çok yorgunum...
bünyem az uykuyu kaldırmıyor
derslere çok çalıştığımdan değil ama...

degismesi gereken bazi seylerin oldugunu dusundu.
acti ve gecmiste kendi icin yazilmis seyleri okudu, hediyelere bakti, dusuncelere daldi...
nerden nereye geldik diye sordu.
cevap?
nerdeydik sahi?
peki ya oldugumuz yerin nesi var?
kayiplar cok buyuk degildi diye soylendi icinden.
kizdi kendine.
cok kizdi!
bir yandan da bazi konularda haksiz oldugunu dusundu.
dusundu ve birseyler yapmam gerek dedi.
11 aralik 2009 gecesiydi.
sezen aksunun kacak sarkisini defalarca dinledi.
ve ayrildi, geri gelecegini soyleyerek...